Historyczny dąb przy starym szpitalu: okaleczony, ale wciąż do uratowania

 To drzewo, straszliwie okaleczone przy pomocy burmistrza Romaniuka, ma nie tylko niezwykłe walory krajobrazowe, podnosząc wartość przyrodniczą centrum naszej Wielgiej Lasowiackiej Stolicy, ale także ma przeogromne znaczenie klimatyczne. W znaczącym stopniu obniża koszty ochładzania budynku starego szpitala.

Niewiele osób o tym wie, ale dąb ten został posadzony w 1948 roku,  przez dr Stanisława Krzaklewskiego, tuż po jego  przybyciu do naszego miasteczka, . Zakupił go od Żyda z Górny – Herśka, który przywiózł  furmanką  ten piękny okaz z Porąb Kupieńskich.
Był to symboliczny gest podziękowania Matce Boskiej Zielnej, za uratowanie z wojennej pożogi.

Drzewo to ma więc także niezwykłą wartość historyczną i zasługuje na to, aby zostać uznane za pomnik przyrody, a nie skończyć w kominku burmistrza.+

Dlatego w czynie społecznym, z sympatykami  bloga , napisaliśmy wniosek do rady miejskiej w tej sprawie.

---

WNIOSEK

o objęcie ochroną prawną drzewa poprzez ustanowienie pomnikiem przyrody

Zwracam się z uprzejmą, lecz stanowczą prośbą do Rady Miejskiej w Kolbuszowej o podjęcie działań zmierzających do objęcia ochroną prawną okazałego drzewa – dębu rosnącego w centrum Kolbuszowej, w pobliżu budynku „starego szpitala” przy ul. Kolejowej 2 w Kolbuszowej – poprzez ustanowienie go pomnikiem przyrody.

Przedmiotowy dąb jest wyjątkowym okazem przyrodniczym, którego wiek można szacować na blisko sto lat. Należy on do najcenniejszych elementów zieleni w tej części miasta. Drzewo to posiada nie tylko wysoką wartość krajobrazową, podnosząc estetykę przestrzeni publicznej i charakter historycznego centrum Kolbuszowej, ale pełni także niezwykle ważną funkcję ekologiczną. Jego rozłożysta korona naturalnie zacienia teren i w zauważalny sposób obniża temperaturę otoczenia, co ma szczególne znaczenie w dobie coraz częstszych fal upałów. Duże drzewa w przestrzeni miejskiej działają jak naturalne „klimatyzatory”, poprawiają jakość powietrza oraz komfort życia mieszkańców.

Warto również podkreślić wyjątkową wartość historyczną tego drzewa. Z przekazów lokalnych wynika, że zostało posadzone w 1948 roku przez dr. Stanisława Krzaklewskiego – lekarza wielce zasłużonego dla naszego miasteczka, który po przybyciu do Kolbuszowej poświęcił swoją wiedzę i pracę służbie mieszkańcom. Posadzenie tego drzewa było symbolicznym gestem zakorzenienia się w nowym miejscu i budowania powojennej wspólnoty lokalnej.

Sadzonka została zakupiona od Herśka – mieszkańca Kolbuszowej Górnej, postaci znanej w lokalnych opowieściach i wspomnieniach starszych mieszkańców, swoistej legendy tej okolicy. To właśnie on przywiózł furmanką młody dąb z Porąb Kupieńskich i aktywnie pomagał przy jego posadzeniu. W ten sposób drzewo to stało się nie tylko elementem przyrody, lecz także żywym świadkiem historii Kolbuszowej i pamięci o ludziach, którzy współtworzyli nasze miasto.

Warto uświadomić sobie, że drzewo to rosło i rozwijało się przez niemal całe powojenne dzieje Kolbuszowej. Było świadkiem zmian pokoleniowych, przemian społecznych i historii miejsca, przy którym stoi do dziś. Takich świadków historii nie można zastąpić nowymi nasadzeniami – ich wartość powstaje przez dziesięciolecia.

Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z późn. zm.), pomnikami przyrody mogą być pojedyncze twory przyrody żywej o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej, wyróżniające się indywidualnymi cechami wśród innych tworów przyrody.

Jednocześnie art. 44 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustanowienie pomnika przyrody następuje w drodze uchwały rady gminy, co oznacza, że Rada Miejska w Kolbuszowej posiada pełne kompetencje do objęcia tego drzewa należytą ochroną.

Podkreślić należy również, że zgodnie z zasadami ochrony środowiska oraz dobrymi praktykami gospodarowania zielenią miejską, stare i okazałe drzewa powinny być traktowane jako dobro wspólne lokalnej społeczności. Ich utrata jest nieodwracalna – żadne nowe nasadzenie nie jest w stanie zastąpić w krótkim czasie drzewa, które rosło przez blisko stulecie i przez tyle lat kształtowało krajobraz naszego miasta.

Dlatego też zwracam się do Wysokiej Rady o potraktowanie niniejszego wniosku nie tylko jako formalnej procedury administracyjnej, lecz także jako wyrazu troski mieszkańców o zachowanie dziedzictwa przyrodniczego i historycznego Kolbuszowej.

Klauzula społeczna

Niniejszy wniosek składam w przekonaniu, że zachowanie tego drzewa leży w interesie całej wspólnoty samorządowej. Dąb ten jest częścią krajobrazu naszego miasta, elementem pamięci lokalnej oraz symbolem ciągłości pokoleń mieszkańców Kolbuszowej. Jego ochrona będzie czytelnym sygnałem, że samorząd miasta potrafi łączyć rozwój przestrzeni miejskiej z poszanowaniem przyrody i historii miejsca.

Wniosek proceduralny

Uprzejmie wnoszę również o wprowadzenie niniejszej sprawy do porządku obrad najbliższej sesji Rady Miejskiej w Kolbuszowej, tak aby radni mogli zapoznać się z argumentami i podjąć stosowne działania zmierzające do objęcia drzewa ochroną prawną.

Wnioski końcowe

W związku z powyższym wnoszę o:

1. Przeprowadzenie oględzin oraz oceny dendrologicznej drzewa przez właściwych specjalistów.

2. Wstrzymanie wszelkich działań mogących prowadzić do dalszego uszkodzenia lub usunięcia drzewa do czasu zakończenia procedury.

3. Podjęcie przez Radę Miejską w Kolbuszowej uchwały o ustanowieniu przedmiotowego dębu pomnikiem przyrody.

Ochrona tego drzewa będzie wyrazem szacunku dla historii naszego miasta, odpowiedzialności za środowisko naturalne oraz troski o jakość życia obecnych i przyszłych pokoleń mieszkańców Kolbuszowej.

---