Wielkanocne zamieszanie pod dachem i pod dzwonnicą

W Kolbuszowej Wielkanoc jak zwykle przyszła znienacka — niby wiadomo, że będzie, ale człowiek i tak łapie się na tym, że jeszcze wczoraj szukał zimowych rękawiczek, a dziś już stoi z koszyczkiem w kolejce pod kościołem, próbując udawać, że wszystko ma pod kontrolą.

W tym roku ruch był taki, jakby całe miasto postanowiło pobić rekord Guinnessa na „najdłuższą kolejkę do święconki”. Jedni z koszyczkami, inni z reklamówkami, jeszcze inni z miną mówiącą: „nie pytaj, żona kazała”. Dzieci biegały, jajka turlały się po schodach, a ksiądz święcił z taką precyzją, że nawet kropla wody nie poszła na marne.

A my- życzymy Wam, drodzy Czytelnicy, żeby te Święta były spokojniejsze niż ruch na Rynku w sobotnie południe, cieplejsze niż słońce nad Nilem (tym naszym, kolbuszowskim), i radośniejsze niż mina sąsiada, który właśnie odkrył, że jednak udało mu się znaleźć wszystkie wielkanocne zajączki schowane przez burmistrza Romaniuka w okolicach rynku.

Niech Wam się darzy, niech Wam się śmieje, niech Wam się dobrze żyje — a po Świętach wracamy do maglowania lokalnych absurdów, bo jak wiadomo: Kolbuszowa nigdy nie zawodzi.

Wesołego Alleluja!