Norman Salsitz-Tadeusz Zalewski-Naftali Saleschutz

W początku czerwca br. chodzi po Rynku  i ulicach naszego miasta mężczyzna żydowskiego

pochodzenia, urodzony tutaj i wychowany jako Naftali Saleschutz, a od 1947 roku zamieszkay w USA pod imieniem i nazwiskiem Norman Salsitz. Przyjecha tutaj do Kolbuszowej po przeszo 60-letniej nieobecnoúci razem z młodą kobietą i kilkoma młodymi Żydami trzymającymi w rękach kamery filmowe. Norman obchodził ze swoim towarzystwem dawne tutejsze żydowskie domy. Niektórzy Kolbuszowianie przyglądali się tej grupie. Ja, autorka tych słow przechodząc przez Rynek podeszłam do tej grupy, niestety po

to, by doznać przykrości. Poznałam bowiem w niewysokim, starszym człowieku znanego mi dawniej

Żydowskiego mieszkańca Kolbuszowej, który nazywał się wtedy - Naftali Saleschutz¸ i przed 16 laty wymieniał ze mną listy. Gdy w ostatnim liście uznał on Żydów za równorzędnych z Polakami gospodarzy Polski, poczułam się boleśnie dotknięta i napisałam, że ja jestem Polką i pragnę żeby Polska była ojczyzną Polaków, bo Polacy pierwsi tutaj przed tysiącem lat stworzyli tutaj państwo i tysiące poległo ich w jego obronie i walce o jego niepodległość. Żydzi, którzy opuścili Palestynę między innymi w celu prowadzenia zyskownego handlu, zaczęli napływać do Polski od XIV wieku. Królowie polscy pozwolili im się osiedlić. Opanowali oni szybko miasta i handel, ale zawsze byli mniejszością. W II Rzeczypospolitej na 38 milionów obywateli polskich stanowili 3 milionową grupę pochodzenia żydowskiego. Czuli się wówczas pewnie i mówili - Wasze ulice, nasze kamienice. Według pana Normana popełniłam przestępstwo mówiąc - Polska dla Polaków Bo przecież Polska ma być Rzeczypospolitą Narodów świata jak życzą sobie komuniści, państwem otwartym dla wszystkich ludzi, którzy chcą tu mieszkać, a tych ludzi jest już teraz u nas nie mało i nawet rządzą Polską, ojczyzną Polaków. Naftali Saleschut¸ urodził sił w Kolbuszowej w 1920r. w domu piętrowym przy Rynku mającym dziś nr 42, jako najmłodsze z dziesięciorga dzieci Izaka i Estery Saleschut z rodziny kupieckiej. Izaak zniszczony materialnie w czasie I wojny światowej dorobił się w II Rzeczypospolitej. Naftali miał kupiecki spryt od małego dziecka. Już w szkole sprzedawał kolegom cukierki i czekoladki. Skończył siedem klas szkół powszechnej i coś uczył siłęw Jesziwie, szkole żydowskiej w Tarnowie. Wojnę spędził z rodziną w Kolbuszowej pracując w latach 1939-1942 w oddziałach wystawianych przez Żydów na żądanie tutejszego niemieckiego landrata Twardonia. Od wiosny 1941 r. do lipca 1942r. kolbuszowscy Żydzi mieszkali szczelnie ściśnieni i zamknięci w getcie

ulokowanym przy ulicach Piekarskiej i Zielonej. Przy ulicy Zielonej było wówczas dużo małych,

starych żydowskich domów. Naftali przeżył tutaj w lutym 1942r. zastrzelenie przez Niemców Izaaka Saleschutza. W podobny sposób Niemcy zastrzelili w kolbuszowskim getcie 21 starszych Żydów. Potem Naftali był w grupie Żydów, których Twardoń zostawił w Kolbuszowej, po wywiezieniu wszystkich innych na śmierć do obozów koncentracyjnych. Pozostawiona grupa żydowskich mężczyzn burzyła wspomniane domy przy ulicy Zielonej. Ta grupa miała być wywieziona dopiero do Rzeszowa w listopadzie 1942 r. Tymczasem Naftali uciekł z bratem Lejbą. Uciekinierom, braciom Zaleszic i kilku innym mężczyznom pierwszej pomocy udzieliła Wiktoria S. z Kolbuszowej Górnej, która pracowała przed wojną u Zalesziców jako pomoc domowa. Zaprowadziła ich do swoich znajomych w Brzezówce. Ukrywali siÍępo stodołach

i stajniach. W styczniu 1944r. widzieli ukrywających się braci Zalesziców w swojej końskiej stajni

bracia A. z Kolbuszowej Górnej. Podobno bracia A. z Kolbuszowej Górnej chcieli zabić ukrywających się u nich Zalesziców, by ci nie wpadli w ręce NiemcOw i nie wydali znajdujących się tam wówczas Akowców. Stało się jednak inaczej. Naftali Zaleszic zastrzelił Jana A., a drugi brat Stanisław A. wpadł kilka dni później w ręce Niemców i został rozstrzelany w Rzeszowie wraz z innymi Polakami, którzy pomagali ukrywającym się Żydom. Zaleszicom udało się uciec do Przedborza, gdzie w sierpniu 1944r. doczekali się przybycia Armii

Czerwonej na te tereny. Bracia Lejbe i Naftali Zaleszicowie udali się po pomoc do Sowietów.

Naftali Zaleszic został dzięki Sowietom oficerem Ludowego Wojska Polskiego i używał polskiego

nazwiska. Będąc wówczas w Krakowie, jako Tadeusz Zaleski zastrzelił z kolegę oficera UB, Polaka, który przyszedł do urzędu i powiedział gdzie ukrywają się Żydzi. O tym fakcie pisał Naftali w swej pierwszej książce. Później Naftali ożenił się z Żydówką, która również używała polskiego nazwiska i wyjechał w 1947r. do USA. W Ameryce pracował w budownictwie i z latami dorobił się majątku. Myślał sporo nad tym czy zapomnieć o przeszłości. Nie zapomniał że jest Żydem. Zmienił imię na Norman, a nazwisko uprościł na Salsitz, wstąpił do międzynarodowych żydowskich organizacji, które utrzymują pamięć niemieckich zbrodni dokonanych na Żydach, ale i nienawidzł Polaków. Sieją propagandę że Polacy pomagali Niemcom w Holokauście. Naftali wywiózł z Polski nienawiść do żołnierzy AK, którzy w czasie wojny nie chcieli go przyjąć do oddziału. Nienawiść ta pogłębił pracując w UB. W USA wydał trzy książki.

W jednej z nich opisuje dzieciństwo żydowskiego chłopca z Kolbuszowej. W drugiej pod tytułem

Przeżyli pomimo wszelkich przeszkód zebrał swoje i żony przeżycia wojenne. Opisał niektóre

wydarzenia wojenne z naszych stron z przesadą i niechęcią wobec Polaków. Trzecią książkę

poświęcił pamięci tych żydowskich mężczyzn, którzy uciekli w listopadzie 1942r. i ukrywali siÍ

w okolicach Kolbuszowej. Na poczπtku czerwca br., ja autorka tych słów, poznałam tego starszego

człowieka, bohatera tego artykułu. Podeszłam do tego starszego, w dobrej formie człowieka i zapytałam czy ma trzecią książkę i przedstawiłam się. On mocno rozgniewany powiedział, że ma książke

ale nie dla mnie, bo ja pragnę Polski dla Polaków. Ja również rozgniewana krzyczałam, że Polska moja Ojczyzna i ja Polka mam prawo pragnąć, żeby Polska była dla Polaków, a nie by nią rządziły mniejszości narodowe. Sprawia mi również przykrość to, że są w Kolbuszowej ludzie, którzy

ulegają wpływom Salsitza i mu sprzyjają. Niektóre żydowskie organizacje życzą sobie, by Polska

zapłaciła im olbrzymie odszkodowanie za utracone mienie z którego wyzuli ich Niemcy w czasie II

wojny światowej. Norman Salsitz będąc w Kolbuszowej przypomniał i utrwalił wiadomości o tym,

co tutaj było żydowskie.

Halina Dudzińska

/Przedląd Kolbuszowski 2004 r /

Barwy kolbuszowskiej jesieni

Nasze miasteczko dorobiło się już kilku portali informacyjnych,blogów, {fora zlikwidowane :(  }oraz stron prywatnych.Warto tam zaglądać .

Pamiętam trzy jesienne domowe święta, pierwsze było związane z nastawianiem domowego wina, drugie z kiszeniem kapusty, trzecie to palenie ognisk z pieczeniem ziemniaków. Do dwóch pierwszych świąt należało się dobrze przygotować, zatem zaczynało się od wielkich porządków i wysprzątania domu, co kończyło się kąpielą wszystkich domowników w piątek, tuż przed sobotnimi „obrzędami”. Po pieczeniu kartofli odwrotnie, później musiała być kąpiel i wielkie pranie ubrań, tak były przesiąknięte dymem z ogniska. Czasem nie pomyślcie, że takie kąpiele były tylko raz w roku jesienią, bo w moim domu, co tydzień, były w piątek w wielkiej balii, a czasami w olbrzymiej blaszanej wannie. Wszyscy kąpali się w jednej wodzie, z dolewaniem wrzątku, od najmłodszego na najstarszym kończąc. Byłem najmłodszy to miałem najfajniej, sami przyznacie. Nie chodziło tu o oszczędność wody, lecz o możliwości dogrzania jej na gorącej kuchni w wielkim garnku do gotowania bielizny, oczywiście kąpiel odbywała się w wielkiej kuchni, mniejsze codzienne w sieni, bo łazienki nie było. W tym czasie w kuchni pachniały prawdziwki suszące się na drewnianych kijkach nabite jak szaszłyki, w sieni później pachniało jeszcze kapustą i bulgocącym winem.....

Adam Jan Skowroński      całość  >> tutaj<<

Czwarte urodziny kolbuszowskich "Hudaków"....

....siem będzie działo!

W najbliższą sobotę, o godzinie 19 w restauracji "Galicja" swoje czwarte urodziny hucznie świętować będzie kolbuszowski zespół folkowy Hudacy”.

Zaprasza  w radiu Leliwa sam lider zespołu Jarek Mazur  >> kliknij tutaj<<

Sesja w Raniżowie

W najbliższy wtorek, odbędzie się sesja rady gminy w Raniżowie.Atrakcji jak zwykle nie zabraknie.

W punkcie 22 obrad dowcipni radni zlikwidują Zespół Szkół w Raniżowie,a w 24, do tego rozwiązanego organu przyłączą SP w Zielonce.

Referendum w Dzikowcu

Edward Pastuła, biznesmen który faktycznie stoi za inwestorami z Bioenergii Dzikowiec,na łamach Gazety Gminnej , proponuje niedwuznacznie ,zorganizowanie referendum w sprawie biogazowni.

Zapewne niedługo wójt Klecha, ogłosi przeprowadzenie takiego referendum.Jeśli nie to mieszkańcy sami mogą wystąpić z taka inicjatywą mają poparcie tak wpływowego biznesmena jakim jest pan Pastuła.



Referendum polega na udzieleniu na urzędowej karcie do głosowania pozytywnej lub negatywnej odpowiedzi na postawione pytanie lub pytania albo na dokonaniu wyboru pomiędzy zaproponowanymi wariantami. Mają prawo w nim brać udział osoby stale zamieszkujące na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, posiadające czynne prawo wyborcze do organu stanowiącego tej jednostki.Referendum przeprowadza się z inicjatywy organu stanowiącego danej jednostki samorządu terytorialnego lub na wniosek co najmniej:
10% uprawnionych do głosowania mieszkańców gminy albo powiatu,

Czyli wystarczy zebrać 515 podpisów.

Światopogląd burmistrza Zuby

Teraz nawet w Chinach ,ludzie dowiedzą się że burmistrz Kolbuszowej,  to fundamentalista religijny dzielący ludzi na katolików i wszystkie inne narody świata.

Przepychanie GMO

Warto posłuchać... posłowie koalicji PO -PSl nawet nie wiedzą nad czym pracują.Z opresji ratuje ich dopiero lobbysta.

Kultura przyzwolenia-wypadek w Raniżowie.

W wyniku zderzenia opla z renaultem trzy osoby trafiły do szpitala. Niestety jedna z nich później zmarła.Do wypadku doszło w niedzielę około godz. 22:45 w miejscowości Raniżów przy ul. Grunwaldzkiej.
- Ze wstępnych ustaleń wynika, że kierujący oplem 23-letni mieszkaniec powiatu kolbuszowskiego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zderzył się z jadącym przeciwnym pasem jezdni samochodem marki Renault, a następnie uderzył w ogrodzenie posesji przy ul. Grunwaldzkiej – informuje Jolanta Skubisz-Tęcza z kolbuszowskie policji.
Jak dodaje, kierowca oraz dwóch pasażerów opla, 23-latek z powiatu rzeszowskiego i 21-letni mieszkaniec powiatu kolbuszowskiego, trafili do szpitala. Niestety obrażenia 21-letniego mężczyzny były tak poważne, że pomimo wysiłków lekarzy nie udało się uratować jego życia.

źródło

Kierowca i pasażerowie byli pijani...

To każdy musi obejrzeć!

Nie dla GMO

Pomijając aspekty niszczenia przez GMO środowiska,niezbadane przez nikogo skutku na zdrowie ludzi i zwierząt... kto kupi w Europie naszą żywność ze znaczkiem GMO?Mamy być znowu głupsi od Niemców którzy wraz z innymi 8 krajami UE wprowadzili zakaz?

Milczenie owiec

Dziennikarz "Przeglądu Kolbuszowskiego" apeluje o więcej światła.Redaktor dziennika regionalnego, pławi się w miodzie, a kolbuszowscy radni zorganizowali cichaczem tajną sesję rady miejskiej.
Wiadomo, przyjdzie taki jeden z drugim,a nawet trzecim,zacznie nagrywać,wyśmiewać,zadawać pytania albo składać obywatelskie projekty uchwał.Po co to? Na co to?Po co ludzi denerwować? My tu wiemy lepiej i wszystko sami  sobie uchwalimy.Przepchniemy nawet hydraulika na radnego ,nawet gdybyśmy mieli połączyć w jeden okręg wyborczy, wszystkie gminne przysiółki .Podniesiemy cichaczem podatki,opłaty za wodę,ścieki i śmieci.Przepchniemy nawet najgłupszy wydatek budżetowy.a radny Długosz będzie opowiadał o ścieżce rowerowej wokół rynku.

Pracownicy urzędu, nagrań z sesji w internecie nie zamieszczą,a jeżeli już to obetną dukania burmistrza na temat pani co to ma znajomości z księdzem dobrodziejem.Po co szefa zawstydzać?

W prowizorium budżetu na 2013 rok ,największe wartości w budżecie pojawiają się w pozycjach: "spłaty kredytów, pożyczek i odsetki

Kolbuszowianie milczą,bo o tym nie wiedzą.Ba! Nie chcą nawet wiedzieć.

Co jeszcze urodzi dyrektor Strzelczyk?

W 2010 roku, na sesji  rady powiatu:

Nieopłacalny oddział
Ryszard Nowak był jednak nieugięty. – Ekonomia jest bezwzględna i rodzi się pytanie, skąd wziąć te pieniądze, bo przypomnę, że na koniec roku będzie 900 tys. zł starty – mówił Nowak. - Druga sprawa to bezpieczeństwo dzieci, jakie się rodzą na tym oddziale, bo to jest najważniejsze. I teraz mogę stwierdzić, że takiego bezpieczeństwa w tej chwili nie ma, z uwagi na brak neonatologa – wyjaśniał. Jak dalej tłumaczył, dyrekcja już od dwóch lat poszukuje lekarza o takiej specjalizacji. Niestety bezskutecznie. - Wykonuję wiele telefonów w tej sprawie, ale ludzie młodzi chcący zdobywać specjalizacje rezygnują z Kolbuszowej, bo nie jest dla nich atrakcyjna – mówił Ryszard Nowak. Zastępca zwrócił uwagę jeszcze na jedno zagrożenie. - W Rzeszowie otwiera się nowy szpital położniczy, który przejmie kilkaset porodów – poinformował. – A u nas tych porodów już jest bardzo mało, bo przypomnę, że aby oddział istniał, musiałoby się rodzić ok. 1800 noworodków. Skąd wziąć tyle dzieci? Nie wiem – mówił zastępca. – Wiem tylko, że na tym terenie oddział nie będzie przynosił korzyści finansowych, a żeby przetrwać, musimy liczyć się z wynikiem finansowym. Musimy mieć na bieżącą działalność i inwestycje, bo w przeciwnym razie za kilka lat czeka nas ZOL – grzmiał Nowak.

Na razie, bo dyrektor Strzelczyk i starosta Kardyś nie zamykają dyskusji na temat położnictwa i planów zamykania. - To jeden z oddziałów, który przynosi ZOZ-owi największe straty - mówi dyrektor Strzelczyk. Za ostatnie pięć miesięcy – 395 tys. zł. Straty przynosi też chirurgia,
a na to wpływ ma m.in. położnictwo, które wiąże się i z chirurgią.

( Korso Kolbuszowskie)

Minęło 2 lata i....

Szpital w Kolbuszowej inwestuje w oddziały: ginekologiczno-położniczy i noworodkowy. W pierwszym z nich przeprowadzono remont za prawie pół miliona złotych.

- Ginekologia i położnictwo w Kolbuszowej ma się czym pochwalić, bo personel jest na bardzo wysokim poziomie i pomieszczenia w tej chwili niczym nie odbiegają od najlepszych w Polsce – komentuje Zbigniew Strzelczyk, dyrektor szpitala. I na tym nie koniec. – Z Fundacji Polsat otrzymaliśmy dwa najwyższej jakości łóżka porodowe. Zakupiliśmy również inkubator dla oddziału noworodkowego – wylicza Strzelczyk.

(Kolbuszowa24)

Co się stało dyrektorowi Strzelczykowi ,że nagle zmienił zdanie?

Bogdan Romaniuk (na gwałt) potrzebny.

Mieszkańcy biogazowni  w Dzikowcu nie chcą,wójt Klecha przepycha inwestorów kolanem, a wszystko ma być finansowane z naszych pieniędzy przez  Departament Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych RPO Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego . Naturalnym więc negocjatorem w tej sprawie, powinien więc być miejscowy radny sejmiku wojewódzkiego, pan Bogdan Romaniuk.Człowiek jednak wsiąkł, jak kamień w wodę.Czyżby nie interesowała go, tak duża inwestycja na jego terenie i do tego finansowana przez organ który nadzoruje?Ciekawe że polityk z takimi wielkimi aspiracjami,startujący nawet do parlamentu z dalekiego Mazowsza, nie interesuje się tym co dzieje się u niego za płotem.

Z niemałym zdziwieniem odkryłem też , że nasz były starosta,radny sejmiku wojewódzkiego a zarazem wiceprzewodniczący Komisji: Gospodarki i Infrastruktury,członek komisji: Edukacji,Kultury i Kultury Fizycznej,a nawet członek Solidarnej Polski, nie podaje swoich danych kontaktowych w internecie.Szok.
Ja rozumiem,starszy człowiek, przywiązanie do tradycji,ale przecież praca w samorządzie do czegoś zobowiązuje.Na przykład pani radna Ewa Draus ma swoją stronę internetową,konto na Facebooku , adresy e-mailowe,a nawet odkryłem numer jej prywatnej komórki- (to było trochę nieostrożne), i nic się jej nie stało.
Pan Romaniuk unika kontaktu z wyborcami jak ognia,pokazuje się tylko na niektórych uroczystościach, aby złożyć gdzieś tam kwiotki i znika.Czy na tym polega panie Bogdanie Solidarna Polska?


Panie Bogdanie Romaniuk! Jak można się z panem skontaktować?

Promocja Kolbuszowej cz. 3 1/2

Dostałem ci ja e-maila;

Maglu, a zagladales tutaj, przeciez jak byk mozna sobie te strony zobaczyc. A wiec:
www.biznes.kolbuszowa.pl
www.kolbuszowa.pl/biznes/
Pozdrowienia

Dzięki! Jest godzina 7 rana dnia następnego i linki nie działają.Nawet jeśli uda się wam wystartować z nimi kole południa to i tak jest już po ptokach.Spoty reklamowe Kolbuszowej emitowane były w TV w zeszłym tyżniu.
Spragnieni dodatkowych informacji , o strefie ekonomicznej inwestorzy ,czytali w tym czasie blogera "Syf kolbuszowski".Wspaniała promocja i pieniądze,nasze pieniądze wyrzucone w błoto.

Dodatkowe utrudnienie:podstrona powinna być podlinkowana na stronie głównej Kolbuszowa.pl.Ciekawe jak gminny informatyk, pan Wiącek sobie z tym poradzi?Ha! Ha!
Jak na razie w zakładce "Strefa Ekonomiczna" jest (nie)aktualność sprzed 3 lat.

Może miejscy urzędnicy, zamiast czytać z  zapartym tchem Magla, wezmą się wreszcie do roboty (z przewagą roboty)?

Promocja Kolbuszowej cz. 3

Burmistrz Zuba za 120 tys, promuje nasze miasteczko nawet w Chinach.Film promocyjny,foldery itp itd.
Wszystko to przede wszystkim po to, aby promować Strefę Ekonomiczną.Tak miało być w teorii,praktyka w Kolbuszowej  jednak zwykle kuleje.
W spocie dziwnym trafem zabrakło Zespołu Szkół Technicznych który może przygotować doskonale kadry dla strefy ekonomicznej.Czyżby (jak głosi miejscowa fama) siem nie zmieściło bo ZST podlega Staroście,a wspiera jest stowarzyszenie której prezeską jest pani Draus?

Zakończyła się emisja spotów reklamowych Kolbuszowej w TVP Polonia,oraz TVN CNBC. Zachęceni potencjalni inwestorzy po wygooglaniu  Kolbuszowska  Strefa Ekonomiczna, natrafili na  taki uroczy widoczek.

Gdzie jest oficjalna strona internetowa Kolbuszowskiej Strefy Ekonomicznej?Dane kontaktowe? Kto jest w urzędzie odpowiedzialny  za negocjacje z potencjalnymi inwestorami?Wszak ktoś wygrał zapytanie ofertowe na stworzenie "podstrony" + mamy na etacie dwóch miejskich informatyków.
Wygląda na to że burmistrz Zuba wyrzucił kolejne  nasze pieniądze w błoto.

Urodziny Hudaków w Galicji

W:
240 rocznicę proklamacji Królestwa Galicji i Lodomerii!
140 rocznicę wizytacji miasta i powiatu przez c. k. Namiestnika JE Agenora Gołuchowskiego!
120 rocznicę dyslokacji 16 i 6 pułku huzarów węgierskich pomiędzy
Preszburgiem (Pozsony, Bratysława) a Kolbuszową!

oraz w czwartą rocznicę urodzin własnych
Karpackie trio folkowe H U D A C Y ma zaszczyt zaprosić PT Publiczność
na wieczornicę okazjonalną
„POD BERŁEM
NAJJASNIEJSZEGO PANA”
czyli
Spotkanie najlepszych córek i synów wszystkich ziem, nacji i obrzadków
c. k. Przeswietnej Monarchii

W programie:

- Referat Okolicznościowy „Litawa granicą pokoju, przyjaźni i dobrobytu”
wygłoszony przez dyrektora pobliskiego Muzeum Jacka Bardana,
- popisy recytatorskie poetów zrzeszonych w tutejszym kole literackim “Lira korbowa”,
- inscenizacje lokalnopatriotyczne w wykonaniu kwiatu miejscowej inteligencji,
- przygrywanie muzyczne w najbardziej Artystycznym Wykonaniu Zespołów:
555 (Przedlitawie)
Micne Zila (Śródlitawie)
Karinkó Népzenei Együttes Balmazújváros (Zalitawie)
Oraz Dostojnych Jubilatów – H U D A K O V
Całość ozdobi wystawa grafik Ryszarda Szilera (połączona z możliwością ich nabycia na zawsze!)
jak też zdjęć fotograficznych c. k. Nadwornego Peyzażysty Jarosława Mazura
"Моє грудя заснуло в Карпатах"
Wino węgierskie i wyborna kuchnia (tym razem żydowska) państwa D. i A. Wesołowskich
przyczynią się do podniesienia dobrego nastroju, a nawet rozochocenia przybyłych.
Wieczornica rozpocznie się 24 listopada o godzinie 19 w szynku „Galicja” przy ulicy Mickiewicza 15 w Kolbuszowie;
wejście od podwórza!
Zapraszamy!
Za brak miejsc siedzących jak też dobrej widoczności dla osób spóźnionych Organizatorzy nie biorą odpowiedzialności!


Przedsmak  >> kliknij tutaj<<

Drzewa...

Pierwsze i największe wrażenie zawsze robiły w Kolbuszowej ... drzewa i wszechobecna zieleń.Dzisiaj jak najwięcej się wycina bo niestarcza już miejsca dla eurokostki.

Podobno w Kolbuszowej królowały kiedyś ... morwy.Czy ktoś to jeszcze pamięta?Klony przy "dwójce"? Z których dzieciaki robiły helikoptery i noski?Lipy wzdłuż "starego szpitala"?Wierzby?Topole koło kościoła?Olchy ,brzozy wzdłuż Nilu?Wszystko wycięte.

Zniszczyliśmy,niszczymy to co jest naszym bogactwem urokiem tego miejsca.

Anna i Józef Kozłowscy

Anna i Józef Kozłowscy od jesieni 1943 do lipca 1944 roku ukrywali w swoim gospodarstwie uciekinierów z niemieckiego obozu pracy: 33-letniego Jakuba Plawkera i 16-letniego Maniusia Notowicza.

„Moi rodzice zrobili strasznie dużo, bo byli narażeni na śmierć. Ale mój ojciec był dobrego serca, duży katolik i wychował nas tak, żeby zawsze pomagać bliźnim” – mówiła podczas uroczystości jedna z córek Józefa Kozłowskiego.

W czasie okupacji hitlerowskiej Anna i Józef Kozłowscy wraz z siedmiorgiem dzieci mieszkali w Kolbuszowej. Żyło im się bardzo ciężko. Wskutek działań wojennych ich gospodarstwo zamieniło się w ruinę, została im tylko stara stodoła. Mieszkali u siostry Józefa, a Anna Kozłowska od początku okupacji była – już do końca życia – obłożnie chora.

Jesienią 1943 r. krewny zapytał ich, czy nie przyjęliby na kilka dni dwóch Żydów z Kolbuszowej – uciekinierów z niemieckiego obozu pracy przymusowej. Mimo trudnych warunków życia Kozłowscy udzielili im schronienia. W ten sposób trafili do nich 33-letniJakub Plawker i 16-letni Maniuś Notowicz.

Jakub i Marian razem z dużą grupą więźniów uciekli z obozu w listopadzie 1942 r. Plawker pochodził z dużej, kolbuszowskiej rodziny kupieckiej. Podczas wojny stracił całą rodzinę: żonę, synka i pięć sióstr (przeżył tylko jego starszy brat, który walczył w armii Andersa). Marian był synem znanego adwokata Osiasa Notowicza, który zginął w obozie Auschwitz-Birkenau. Jego matka Ida, siostra Niunia i brat Leon zostali prawdopodobnie zabici w obozie zagłady w Bełżcu.

Zaraz po ucieczce Jakubowi Plawkerowi i Maniusiowi Notowiczowi udzielił pomocy polski gospodarz Michał Bajor, dzięki któremu ukrywali się oni przez kilka miesięcy w lesie koło wsi Brzezówka. Ze względu na głód i na ryzyko wykrycia ich kryjówki, musieli znaleźć inne schronienie.

Kozłowscy przygotowali dla nich podziemny schron w stodole: zabezpieczone deskami wejście przykryli sianem i słomą. Dzielili się z ukrywanymi wszystkim, co mieli. Pomagała im młoda dziewczyna, Maria Snopkowska, która nosiła jedzenie do kryjówki. Jakub i Marian wychodzili ze schronu tylko nocami, żeby zaczerpnąć świeżego powietrza i przemyć się w pobliskiej rzeczce Nil.

Podczas ukrywania było wiele momentów zagrożenia – m. in. kiedy w maju 1944 r. w stodole Kozłowskich zakwaterowano na 3 dni grupę niemieckich żołnierzy. Ciągły strach mocno odbił się na zdrowiu Anny i Józefa.

Kozłowscy przechowywali Plawkera i Notowicza aż do wyzwolenia w lipcu 1944 r. Po wojnie Jakub przeszedł na katolicyzm i został w Polsce. Zmienił nazwisko na Jan Płaszczyński. Znany wszystkim mieszkańcom jako „ostatni Żyd w Kolbuszowej”, zmarł w 1997 r. Maniuś Notowicz – obecnie Max Notowitz – wyemigrował do Niemiec w 1947 r. Potem wyjechał do USA i zamieszkał z rodziną w Memphis. Ze względu na zły stan zdrowia nie mógł uczestniczyć w ceremonii.

Józef Kozłowski zmarł w 1980, a jego żona Anna w 1981 roku. Do śmierci przyjaźnili się z Janem Płaszczyńskim, natomiast nigdy już nie spotkali Maxa Notowitza, który odwiedził Polskę dopiero w 1997 r.

4 kwietnia 2011 r. odbyła się w Kolbuszowej ceremonia pośmiertnego uhonorowania medalem„Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” Anny i Józefa Kozłowskich. Odznaczenie w imieniu Sprawiedliwych odebrały ich dzieci: Julia Kiwak, Maria Popek, Zofia Karkut i Stanisław Kozłowski.

Źródło

Jakub Plawker (po wojnie Jan Płaszczyński) w wieku 18 lat

Maniuś Notowicz (obecnie Max Notowitz) zaraz po wojnie.

Wójt Klecha liczy pieniądze...

....jak zwykle nieswoje.
Na spokojnie sprawdźmy te wyliczenia.

 Koszt wyprodukowania 30 ton z kiszonki z hektara to około 5500 zł.Biogazownia Dzikowiec zapłaci za to  120 zł za tonę X 30 = 3600 zł. 

Czyli po całym sezonie roboty 100 rodzin z Dzikowca dopłaci  do tego interesu średnio 1900zł.

Można oczywiście wiele prac wykonać samemu ,założyć małżonce homonto i zaorać hektar ziemi, oszczędzić na nawozach i przy dobrych układach szczęśliwcy będą mogli wyjść na zero. 

Wójt jeszcze raz potraktował mieszkańców Dzikowca tak jak na to zasługują?

BIBLIOGRAFIA:

za "Wieści Dzikowca"

Koszty całkowite produkcji w przeliczeniu na ha wynoszą ok. 5 572 zł, w przypadku kukurydzy na kiszonkę, oraz ok. 6 110 zł dla kukurydzy na ziarno.
Największe koszty w produkcji kukurydzy na kiszonkę ponoszone są na nawożenie mineralne - prawie 28 proc. kosztów całkowitych. Zastosowanie nawozów NPK i wapna, w ilościach 160-100-190 kg/ha oraz 3 t/ha to łączny koszt w wysokości ok. 1 541 zł/ha. Drugi, pod względem wielkości, udział stanowi siła pociągowa własna - prawie 25 proc., ok. 1 382 zł/ha.

Kolejno, znaczące koszty to: koszty stałe związane z prowadzeniem produkcji (prawie 17 proc.), usługi produkcyjne z zewnątrz (ponad 11 proc.) oraz materiał siewny (ponad 9 proc.). Na środki ochrony roślin przeznaczane jest ok. 3,5 proc. kosztów całkowitych (195 zł/ha). Do najniższych należą: koszt folii - mniej niż 3 proc., 150 zł/ha, obowiązkowe ubezpieczenie uprawy - 2,3 proc., 130 zł/ha oraz najemna siła robocza - mniej niż 2 proc., 97 zł/ha.

Całkowite koszty produkcji jednej dt zielonki to 12,39 zł przy plonie 450 dt/ha, 11,14 zł - 500 dt/ha oraz 10,13 zł - 550 dt/ha.

źródło

Wójt Klecha na gazie?

O tym że wyziewy z biogazowni (nawet przed powstaniem) mogą być szkodliwe, można się przekonać po wójcie z Dzikowca.
Krzysztof Klecha raz twierdzi że inwestorzy chcą zainwestować w Dzikowcu grube miliony,innym razem że nie mają pieniędzy i szukają dobrego wujka żeby im te mrzonki sfinansował.Która wersja powstała przed (bio)gazowaniem?
Więcej światła rzuca publikacja w Korso:

W związku z niejasnościami, jakie zdaniem Departamentu Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych RPO Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego, wystąpiły we wnioskach dotyczących dofinansowania projektów utworzenia biogazowni na terenie gminy Dzikowiec oraz budowy elektrowni słonecznej w Nowym Dzikowcu,Urząd Marszałkowski wezwał wójta gminy Dzikowiec do złożenia wyjaśnień, dotyczących relacji pomiędzy wnioskodawcą projektów, którym jest "Biogazownia Dzikowiec" Sp. z o.o., a gminą Dzikowiec – informuje urząd. - Jednocześnie Urząd Marszałkowski zwrócił się do spółki Bioenergia Dzikowiec o uzupełnienie wniosków o dofinansowanie złożonych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego w przypadku obu projektów. Wójt Gminy Dzikowiec dostarczył do Urzędu Marszalkowskiego pisemne wyjaśnienia i są one obecnie przedmiotem analizy – czytamy w odpowiedzi, jaką otrzymaliśmy z biura prasowego.

Czyli mieszkańcy rwą sobie włosy ,że to może śmierdzieć, a bogaci inwestorzy składają wnioski o dofinansowanie biogazowni z naszych pieniędzy.

Czy Departament Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych RPO Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego nie powinien wziąć pod uwagę sprzeciwu mieszkańców dla tej inwestycji?
Dlaczego mamy finansować to czego nie chcemy?


Należy więc spotkać się osobiście z panem Ryszardem Jurem,ewentualnie zadzwonić,napisać list,e-mail w tej sprawie.

Departament Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych RPO Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego
al. Łukasza Cieplińskiego 4,Rzeszów

Ryszard Jur - Dyrektor Departamentu - p. 019, tel. 747 65 00
Ewa Irzyk - sekretarka (PI VIII) - p. 016, tel. 747 66 55, fax 747 65 01, 747 66 50
e-mail: pi@podkarpackie.pl
Nieoceniona też będzie pomoc miejscowych radnych pani Ewy Draus  i pana Bogdana Romaniuka.

e.draus@podkarpackie.pl
ewa.draus.5@facebook.com